Ha, eindelijk eens een keer op tijd. Afgelopen week was een week van buiten zijn, sterker worden, leren omgaan met gemis en open stellen. Een overwegend goede week.

♡ Lezen in het park. Voor het eerst sinds tijden wil ik weer verdwijnen in mijn boek. Ik lees terwijl ik wacht op de metro, ik lees in de metro, ik lees voor het slapen gaan, ik lees buiten in de zon.

♡ Ik miste al tijden een blender en daar moest maar eens verandering in komen. Het is zo makkelijk om een flinke dosis gezond voedsel binnen te krijgen door er een smoothie van te maken, en zo mijn dag beginnen zet gelijk de juiste toon.

♡ Het effect van fijne sportkleding. Een goede sportbeha. Spontaan zin om een rondje te rennen en die bh deed ik daarna mooi niet uit. Hallo comfort!

♡ Mooi hè, dat nichtje van mij? Hartezeer heb ik, maar vooral ben ik trots. Ik hoop dat zij, en de rest, weet dat er van haar gehouden wordt. Mijn liefde is zo sterk, die haalt de overkant van de oceaan wel.

♡ Zomerse kleuren, zonnegeel. Omdat het zo goed kleurt bij mijn bruine huid. Omdat het vrolijk maakt.

♡ Uit het niets komt in het donker iemand op me afrennen. Ik word omhelsd voor ik kan zie door wie dan wel – maar wie kan het anders zijn dan één van de meest levenslustige, enthousiaste mensen die ik ken? Ze sleurt me altijd mee in haar energie. Heerlijk.

♡ Uitgebreid gezonde boodschappen doen bij Berkeley Bowl. Op de terugweg glimlachen om de kreten op straat. ‘Go Vegan’ – soms, een beetje. In mijn tas dinosaur kale en bee pollen, spinazie en amandelmelk. En geitenkaas. En parmezaan. En cheddar. Omdat ik er zo van houd en niet geloof in jezelf ontzeggen wat je blij maakt.

♡ Bay to Breakers. Officieel een hardloopwedstrijd van 12 kilometer. In de praktijk wordt de route gewandeld, of gezwalkt door wie niet recht meer lopen kan. Wij liepen al vroeg verkleed op straat samen met nog duizenden anderen. Niet iedereen was verkleed overigens. It’s San Francisco, baby. Ik zag meer naakt dan me lief was.

♡ Doodop thuiskomen. Nestelen. De buitenwereld is heel leuk hoor, maar soms is er niets fijner dan je eigen cocon maken. Hier is het goed, hier is het fijn, alles wat ik nodig heb zit in mijn hart, in mijn hoofd of past in mijn armen.

♡ Zwemmen. Eindelijk weer. Ruim 2 maand zwom ik niet, maar ik miste het zo. Het geeft niet dat het hier vrij duur is, ik wil het, ik heb het nodig.

Deze week is vol, maar goed. Rommeldagen en eetdates, achterstallig werk en nieuwe plannen – mijn dagen zijn zo vol. Dit weekend gaan we met een groep kamperen bij Lake Tahoe. Google belooft me prachtige uitzichten; mijn verwachtingen zijn hoog. 

Hoe ziet jullie week eruit? Wordt er gesport en gegeten en geblogd en geschreven?

The best thing for being sad [...] is to learn something. That’s the only thing that never fails. You may grow old and trembling in your anatomies, you may lie awake at night listening to the disorder of your veins, you may miss your only love, you may see the world about you devastated by evil lunatics, or know your honour trampled in the sewers of baser minds. There is only one thing for it then — to learn. Learn why the world wags and what wags it. That is the only thing which the mind can never exhaust, never alienate, never be tortured by, never fear or distrust, and never dream of regretting. Learning is the only thing for you. Look what a lot of things there are to learn.”

― T.H. White, The Once and Future King

Allereerst: heel erg bedankt voor al jullie lieve reacties op mijn blogpost ‘Alles is anders‘. Via mail, sms en hier namen jullie de moeite me te laten weten dat het goed is, dat jullie het herkennen, dat jullie achter me staan. Ik heb niet iedereen persoonlijk bedankt, maar bij deze: het was fijn zo veel (vaak onverwachte!) steun te krijgen.

Ook de afgelopen weken vlogen voorbij en ik heb wat in te halen aan Happy Weeks. Vorige week deelde ik liever de andere kant en het lucht op dat ik dat gedaan heb. Opluchting die ruimte geeft voor meer leuke dingen, simpel genieten en meer ontspanning.

♡ Ronddwalen in San Francisco. Iemand tegenkomen die ik ken, en ik ken maar een handjevol mensen. Herkenning, een gevoel van thuis.

♡ Buffalo Exchange, een keten waar je je oude kleren kunt verkopen en andermans oude favorieten een nieuw leven in kunt blazen. Ik ging naar huis met o.a. dit vrolijke polkadot-rokje.

♡ Een avond cocktails drinken in de lounge van het Shattuck Plaza. Zo, zo, zo moe zijn en toch energie krijgen van leuke mensen. Dat iedereen zo mooi was aangekleed. De avond liep over in een lange nacht vol gezelligheid en avonturen die ik niet verwachtte. Hoe goed het voelt om iemand een tweede kans te geven – en dat dat dan wederzijds is. Dat ik heus geen bimbo ben, en zij niet zo koud als ik dacht

♡ Lunchen en onbekenden dingen proberen. Iets bestellen dat op de kaart werd omschreven als ‘Big Puffy Thing’. Toch even verbijsterd zijn als de kok me mijn bord overhandigd. Wat is dít? Urenlang praten, praten, praten over plannen en dromen en schrijven en reizen en vriendschap – en verrast zijn, me láten verrassen. Wat is heerlijk je open te stellen. Omdat alles dan zo veel beter binnenkomt.

♡ Het resultaat van moeilijke gesprekken. Het maakt om ons heen ruimte vrij, haalt tussen ons in de afstand weg.

♡ Een heerlijk weekend weg naar Monterey en Carmel. Dat verdient een eigen post, maar alvast een voorproefje. Op een van onze stops vonden we deze prachtige bloemenvelden aan de kust.

♡ Koken. Eten. Moet ik er nog meer over zeggen? Misschien wel: risotto met geroosterde knoflook uit de oven. Een krokante laag van bread crumbs en twee soorten kaas. Dat serveren met een kick ass salade, zodat mijn lijf niet helemaal dichtslibt. Eigen dressing maken, me eindeloos vermaken in de geweldige supermarkt hier. Eten, eten, eten.

♡ Over eten gesproken: lezen over eten, praten over eten, schrijven over eten. Wordt vervolgd…?

What if I forgave myself? I thought. What if I forgave myself even though I’d done something I shouldn’t have? What if I was a liar and a cheat and there was no excuse for what I’d done other than because it was what I wanted and needed to do? What if I was sorry, but if I could go back in time I wouldn’t do anything differently than I had done? What if I’d actually wanted to fuck every one of those men? What if heroin taught me something? What if yes was the right answer instead of no? What if what made me do all those things everyone thought I shouldn’t have done was what also had got me here? What if I was never redeemed? What if I already was?

— Cheryl Strayed

dive, n.:
Sometimes you have to take the water’s word that it’s deep enough.
(- @loverdiction)

Alles is anders. Hoe erg ik me daar ook tegen verzet en me ervoor verschuil, het is me ineens heel helder.

Alles is anders. Zo lang ik aan de oppervlakte blijf, lijkt het mee te vallen. Ach, ik hang wat rond in Californië – maar er gaat zo veel achter schuil. Een diepte die ik niet kan overzien.

Woensdag zat ik met nieuwe vriendschap in de tuin van een fijn café. Een stapel boeken op tafel, studie voor haar, plezier voor mij. We lazen, maar bovenal werd er gepraat. Veel en vrijuit. Zij stelde vragen, ik stelde me open.

Beetje bij beetje liet ik het toe. De mix van emoties, de tegenstrijdige verlangens. Ik vertelde over wat ik achterliet en hoe zeer ik het mis. De triviale details en het grootse verlies. Van mijn boekenkast tot barbecuen in de tuin – míjn tuin – met mensen die ik nooit meer zal zien. Herinneringen die ik koester maar met niemand meer delen kan. Hoe schuldig ik me voel dat ik alles zo maar achterliet. Mijn ouders, mijn zussen, mijn nichtjes, mijn vrienden. Ik stapte op het vliegtuig alsof het niets was, maar het was alles. En ik deed het toch. Dit alles was mijn keuze – hoe veel recht heb ik op verdriet?

Alles is anders. En ik heb het er moeilijk mee. Ik heb geprobeerd het weg te stoppen, vond dat ik alleen de leuke kant mocht delen, en trok me zo terug. Zo lang ik dat niet toegeef, kom ik niet verder. Ik woon hier nu. Dit is nu mijn leven, en ik sta weer helemaal aan het begin. Terug naar af om uiteindelijk verder te komen.

Mijn hart staat op barsten, maar dat geeft niet. Gemis staat geluk alleen in de weg als ik het probeer te ontlopen. Ik moet er doorheen en een deel ervan zal ik waarschijnlijk met me meedragen.

“I think you’re incredibly strong,” zei ze.

Ik keek op en voelde me inderdaad sterker dan ik me in tijden heb gevoeld. Gemis is ook een vorm van liefde, en oh, wat heb ik lief.

“Are you happy?”

Ontspannen en met een open hart, een rustig hoofd en zo veel moois binnen handbereik, glimlachte ik terug.

“I think I’m getting there.”

Wat ik precies had gedacht weet ik niet, maar het verbaast me hoe ook hier de tijd vliegt. En net iets te vaak aan mij voorbij. Het is alweer vier maanden geleden dat ik voor het eerst deze kant op vloog, precies zes weken geleden dat ik dat voor het laatst deed. En bijna twee weken gingen voorbij zonder een woord van mij hier.

Twee weken waarin ik de verjaardagen van mijn moeder en nichtje miste; mijn familie en vrienden miste. Waarin ik minder sliep dan ik wilde en daardoor meer dan eens zo moe was, moe van alles. Maar ook twee weken waarin er genoeg te vieren was:

♡ Mijn verjaardag! Vorige week dinsdag werd ik 24. Van alle scenarios die ik in mijn hoofd had, lijkt er niet één op waar ik me nu bevind. Naast eng en onzeker, is dat misschien ook eigenlijk wel goed.

♡ Verjaardagscadeaus: een Kindle, de 500 beste van Plint, een verjaardagsdiner waar de rekening al van betaald was, wat financiële bijdragen en alle lieve online wensen en kaarten die mijn kant op kwamen.

♡ Het kookboek Home Made Summer, van Yvette van Boven. Zomerse gerechten met een Frans-Nederlands tintje.

♡ Een ruim twee uur durend long distance champagne ontbijt met Roos.

♡ Mijn huisgenoten die een taart voor me maakten en slingers ophingen.

♡ Nog de rest van de week chocoladetaart kunnen eten.

♡ Zondagen zoals ze bedoeld zijn: lui en zonnig. Languit in het gras op Memorial Glade keken we naar mensen die Zwerkbal probeerden te spelen en verzuchten om de beurt hoe fijn het was, hoe warm, hoe ontspannen.

♡ De stipjes op mijn verjaardagsjurk. (Vrolijk worden van kleine dingen – het is nog altijd de kern van groots geluk gebleken.)

♡ Met een dekentje naar het park, lezen bij zonsondergang. Honden die even gedag komen zeggen, ijskoffie halen.

♡ De laatste aflevering van Game of Thrones (“And Now His Watch Is Ended”). Ik zal niet te veel verklappen, maar boy, ik kan uren kijken naar een zegevierende Emilia Clarke.

Hoe is het daar, bereiden julie je al voor op Koninginnedag? Zelfs aan deze kant van de wereld kreeg ik nog berichten door over het Koningslied – goed gedaan Nederland – anders was ik de oranjegekte al haast vergeten. Ik zal een oranje taartje voor jullie eten. Of een mimosa drinken. Zoiets. 

“Woke up this morning with
a terrific urge to lie in bed all day
and read. Fought against it for a minute.

Then looked out the window at the rain.
And gave over. Put myself entirely
in the keep of this rainy morning.

Would I live my life over again?
Make the same unforgiveable mistakes?
Yes, given half a chance. Yes.“

— Raymond Carver

♡ Mijn krullen. Ik heb een haat-liefde verhouding met mijn haar, een die meestal naar de haatkant overhelt, maar deze week werkten mijn manen mee. En ja, die krullen zijn van mezelf. Douchen, laten opdragen, eventueel een beetje kokosolie in de punten en klaar.

♡ Fettucine alfredo met geroosterde broccoli. Zo slecht – boter, room en kaas – maar zo lekker.

♡ ‘s Avonds laat nog de deur uit om een ice cream sandwich te halen: cookie dough-ijs tussen twee nog warme chocolate chip cookies. Oh my.

♡ Ik kwam een oude foto van Roos en mij tegen: 2009, op weg naar Santiago de Compostella. Wat waren dat gave weken, een paar van mijn mooiste herinneringen zijn in die tijd gemaakt. En wat mis ik haar. Zij in Londen, ik hier – onze vriendschap wordt alleen maar sterker, maar veel liever had ik haar dichtbij. Maar ik ben blessed, blessed, blessed dat ik haar heb.

♡ Koffie & een scone bij het nieuwe koffiezaakje hier in de straat. Een heerlijk lichte ruimte waar veel mensen aan het werk zijn. Er hing een ontspannen, rustige sfeer. ‘s Middags dan. Ik zag op het menu dat ze vanaf 5u happy hour hebben, met bottomless mimosa’s voor $10,- Count me in!

♡ Berichten van thuis. Ik geniet van de filmpjes en foto’s, ook al maakt het dat ik het gemis nog meer voel, en Lise schreef me deze week de liefste email.

♡ Mijn statement jacket. Tweedehands, of wie weet zelfs vijfdehands, maar dat maakt me niet uit. Ooit droeg iemand anders dit jasje – ik stel me er van alles bij voor – en nu krijgt het een goed thuis bij mij.

♡ 7 kilometer hardlopen. Steeds opnieuw weer moet ik leren dat het grootste gevecht niet lichamelijk is, maar zich in mijn hoofd afspeelt. Ja, mijn voeten doen pijn en mijn benen zijn zwaar en mijn lies steekt, maar ik kan heus wel nog een stap. En daarna nog een. En nog een. Zondag dacht ik de eerste paar kilometers dat ik de 5k niet eens zou halen, terwijl ik er eigenlijk 6 op de planning had. Maar na kilometer 4, was 5 dichtbij en daarna was 6 er eerder dan ik dacht en bleek ik nog een stap te kunnen. En nog een. En nog een.

♡ “Have we ever climbed up on the roof before? It seems like fun!”

♡ Dat San Francisco zelfs in mist en regen nog zo mooi is.

♡ Optimistisch blijven. Ik weet niet of dat het goede woord is, maar ik weet wel dat dagen, weken, jaren soms niet gaan zoals je wil, maar dat opgeven nog nooit iemand heeft geholpen. Ik ben blij met alles wat ik leer over mezelf en dat ik mezelf redelijk staande kan houden. En meer dan ooit ben ik blij dat ik liefde genoeg te geven heb aan wie het nodig heeft. Zoals ik zei op Twitter: “Got a glass of red wine, some cookies & my beloved. I’m good. We’re good. This ain’t the best of weeks but we’ve got love and that is good.”

“There should be more sincerity and heart in human relations, more silence and simplicity in our interactions. Be rude when you’re angry, laugh when something is funny, and answer when you’re asked.”

― Anton Chekhov

♡ Ronddwalen door The Haight, één van de hippiewijken van San Francisco. De karakteristieke huizen, vriendelijke vagabonds, regenboogvlaggen, leukste tweedehandswinkels en cafés.

♡ Zonnige dagen in the city. Sinds deze week breng ik meer tijd door in SF en ik begin me er meer en meer thuis te voelen. Er is nog zo veel te ontdekken, zo veel wijken, straten, parken. Zo veel plekken om te eten en drinken, yogastudio’s, bezienswaardigheden en small treasures.

♡ Voor het eerst naar de Laundromat – zo Amerikaans!

♡ Vroeg opstaan en vanaf 6u al druk in de weer zijn. Het doet wonderen voor mijn productiviteit. Nadeel is wel dat ik ‘s avonds niet al te veel meer waard ben. In bed hangen en series kijken gaat nog net, een gesprek voeren is al lastig.

♡ Nieuwe dingen leren. Er zijn allerlei vaardigheden die ik graag onder de knie wil krijgen, zo veel dingen die ik graag wil kunnen. Dat lukt vast nooit allemaal, mijn wensenlijst groeit sneller dan ik hem kan afwerken, al zou ik er al mijn tijd aan besteden, maar dat geeft niet. Ik heb lol in het leren, en dat is goed genoeg.

♡ Voor het eerst sinds tijden weer een lang stuk hardlopen. Ik liep de laatste tijd vooral korte stukken met veel wandelpauzes, maar afgelopen maandag besloot ik eens te zien hoe lang ik achter elkaar kon lopen. 20 minuten? Een half uur misschien? Ik verbaasde mezelf door 50 minuten non-stop te lopen. Of dat eenmalig is weet ik niet, maar een paar dagen later wist ik er na een lange dag nog een 5k uit te persen.

♡ Pretty buys: prachtige asperges, een fles wijn en hot cinnamon tea. De kwaliteit van producten staat voorop, maar als ze dan ook nog eens mooi zijn, ben ik helemaal gelukkig.

♡ Die asperges gebruiken voor een nieuw recept dat heel goed uitpakte: risotto op een bedje van tijm-geroosterde asperges met geitenkaas en walnoten. Nom.

♡ Ook nom: een grote bak spicy lasagne waar we ruim twee dagen van konden eten.

♡ Het paasweekend brachten we door in Sacramento. Vroeg op, koffie en kaartspelen. Lezen aan het zwembad, al was het te koud om te zwemmen. Toch even het water in, gillen van de kou. Opwarmen in de hot tub. Meer familie van B. ontmoeten, warm onthaald worden. Kletsen met B’s opa en Donna, zijn lady friend, die steeds zo lief naar elkaar keken.

♡ Game of Thrones! Terwijl de regen keihard op het dak kletterde, bestelden wij pizza en genoten van de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van GoT.

En nu is het is april – my oh my. Wat staat er op jullie planning deze week?
Op mijn agenda staat veel koffie, hardlopen, ronddwalen, schrijven en nadenken over mijn summer wishlist.